تبلیغات
استان خوزستان - استان خوزستان (اقلیت های دینی)

اقلیت های دینی:

مسیحیان:

منابع تاریخی ورود مسیحیت را به ایران در سده های نخستین میلادی می دانند. در این زمان خوزستان تابع دولت اشكانی بود و یكی ازخصوصیات این دولت تسامع مذهبی و عدم تعصب دینی و احترام به عقاید مردم بود. درزمان ساسانیان نیز حضور و فعالیت مذهبی و علمی مسیحیان در برخی از شهرهای خوزستان مانند شوشتر ، شوش ، میسان ، اهواز و بخصوص جندی شاپور كه محل اسكان اسرای رومی بود- و مسیحیان مشغول فعالیت علمی در دانشگاه آن جا بودند- توسعه پیدا كرد.

حتی در دوره ی یزدگرد اول(421-399 م) وی فرمانی درباره ی آزادی مسیحیان ایران صادر كرد (سال 409 م ) اما محبت و توجهی كه او نسبت به مسیحیان از خود نشان داد از یك طرف موجب نگرانی روحانیون زردشتی شد و از طرف دیگر باعث گستاخی مسیحیان گردید ، به طوری كه عده ای از عیسویان در شهر اهواز نمودند. این واقعه موجب شد تا یزدگرد ، (حشو) و سایر اخلال گران راتنبیه كند.

خسرو انوشیروان (579- 531 م) نیز از جمله پادشاهان ساسانی بود كه زمینه ی آزادی عیسویان را فراهم نمود و یكی از همسران اونیز مسیحی بود كه پسری به نام انوشگزاد داشت.

دینوی می نویسد : ( انوشیروان پسری به نام انوش زاد داشت كه مادرش مسیحی و بسیار زیبا و انوشیروان شیفته او بود و از او خواست آیین مسیحیت را رها كند و زردشتی شود و او نپذیرفت ، انوش زاد هم مسیحیت را از مادر به ارث برد و باپدر در آیین مخالفت كرد و انوشیروان براو خشم گرفت و دستور داد اورادر شهر جندی شاپور زندانی كردند.

انوشیروان پس از گرایش به مسیحیت – و اتهامات دیگری كه به او زده شد – در جندی شاپور زندان شد تا این كه در سال 551 م انوشیروان بیمار شد و شایعه ی مرگ او به جندی شاپور رسید و انوشگزار زندانیان را به شورش واداشت ، ازرندان بیرون آمد و با حمایت عده ای از عیسویان و مردم محروم خوزستان به ادعای پادشاهی برخاست و توانست این استان را به تصرف در آورد . اما سر انجام قیام انوشگزار توسط انوشیروان فرو نشانده شد و او توسط پدر تنبیه شد.

در هر حال با توجه به سخت گیری روحانیون زردشتی در دوره ی ساسانیان ، همواره فراز و نشیب هایی در روابط اقلیت مسیحی خوزستان با دولت ساسانی وجود داشت ، اما به طور كلی بررسی تاریخ خوزستان در این عهد نمی تواند از تاریخ مسیحیت جدا باشد . نفوذ مسیحیان تا دوره ی اسلامی نیز حفظ شد ، به طوری كه در دوران آل بویه علی رغم توجه و تعصبی كه عضدالدوله نسبت به مذهب تشیع داشت فرماندار شهر اهواز فردی مسیحی به نام (سهل بن بُشر) بود.

در دوره ی معاصر اقلیت مسیحی در شهرستان اهواز به سه دسته تقسیم می شوند.

كلدانی ها:

كلدانی ها كه از شهر های موصل ، بغداد و بابِل – در كشور عراق – به اهواز مهاجرت كرده اند ، بیش از 20 سال از مهاجرت آنان می گذرد و در حال حاضر حدود 25 خانوار از آن ها در این شهر سكونت دارند. فعالیت مذهبی آن ها در حد معمولی است و مراسم مذهبی خود را در كلیسا انجام می دهند.

آشوری ها:

آشوری ها از ارومیه به خوزستان مهاجرت كرده اند و حدود 80 خانوار از آن هادر شهر اهواز زندگی می كند. آشوری ها دارای انجمنی به نام انجمن آشوریان اهواز می باشند . كه فعالیت دینی و اجتماعی خود را در آن انجام می دهند.

ارامنه :

ارامنه قبل از جنگ جهانی دوم از اصفهان به اهواز مهاجرت كرده اند و در حال حاضر حدود 85 خانوار از آن ها در این شهر زندگی می كنند. تا قبل از جنگ عراق و ایران آمار ارامنه حدود 300 خانوار بود كه بعد از جنگ به اصفهان مهاجرت كردند.

زرتشتیان :

زرتشی ها از حدود سال 1280 ش جهت اشتغال از یزد به اهواز مهاجرت نمودند . آن ها فعالیت دینی خود را به طور معمول انجام می دهند و دارای دو ساختمان در امانیه و كیان پارس هستند كه فعالیتهای خود را در آن ها انجام می دهند . پیروان این دین حدود 80 خانوار هستند.